"Żegluga na tych rzekach znajdowała się w rękach kompanii angielskich, należących do rodziny Lynch. Wielkim udziałowcem kompanii był rząd Indii Brytyjskich. Anglicy otrzymali od szacha koncesję na przeprowadzenie przez Persję indo-europejskiej linii telegraficznej łączącej Londyn z Kalkutą. W 1863 r. otrzymali koncesję na budowę linii telegraficznej od Chani-kinu na granicy persko-tureckiej przez Teheran do Bender-Buszir nad Zatoką Perską. Od tego punktu przeprowadzony został kabel podwodny do Indii. W 1867 r. rząd angielski otrzymał zgodę Rosji i Prus na przeprowadzenie przez ich terytoria linii telegraficznej do Indii. W 1870 r. szach udzielił Anglikom koncesji na przedłużenie linii telegrafu od granicy rosyjskiej do terytorium perskiego. Mimo że linię telegraficzną budowała w Persji kompania angielska na koszt skarbu perskiego, eksploatację telegrafu oddano kompanii, tzn. Anglikom. Urzędy telegraficzne korzystały w Persji z prawa eksterytorialności. Ochrona linii telegraficznych, zwłaszcza w Persji południowej, zamieszkanej przez koczowników, dawała rządowi angielskiemu i jego władzom kolonialnym w Indiach preteksty do mieszania się w sprawy Persji, co wzmacniało pozycję Anglii w tym kraju. "
Tekst zaczerpnięty z "Historia dyplomacji 1871-1914" wyd. Książka i Wiedza; rok 1972